“… Ὅσο συνεχίζουμε νά ζοῦμε τήν ζωή μας βυθισμένοι στήν ὑποκρισία, ὅσο δειλιάζουμε, (κριτικοί, ἀναγνῶστες, συγγραφεῖς, ὅλοι…), νά ἐκφράσουμε τήν πιό βαθιά, τήν πιό γνήσια σκέψη μας σέ δημόσια θέα, ὅσο ὑποχωροῦμε μπροστά στήν ἀμάθεια, τήν εὐκολία, τόν μικροαστισμό, τόσο γινόμαστε ἀνδρείκελα, ἀθύρματα ἀνέμων πνιγηρῶν, ἁπλές ὑπάρξεις μέ μόνο τόν σκοπό τήν καλοπέραση, τό χρῆμα, τό νιτερέσο. Ὁ λιγότερος κόπος καί ἡ ἐλάχιστη κρίση ἔγιναν σκοπός μας. Καί μ’ αὐτά πορευόμαστε, ὡσάν λάβαρα καί κύμβαλα ἀλαλάζοντα, ἐνθυμούμενοι κάποιες φορές καί τούς ἐνδόξους προγόνους πού οὐδέποτε διαβάσαμε, οὐδέποτε κατανοήσαμε καί πού κατά βάθος τούς νιώθουμε βάρος καί ἀγγαρεία σχολική…”. (“Ο θάνατος τής λογοτεχνικής κριτικής”, 2017)

Μάνος Τασάκος

Ενδεικτικά Κείμενα

“…Ένα μικρό διαμέρισμα του τρίτου ορόφου μάς φιλοξένησε τα πρώτα χρόνια στην Αθήνα. Με δωμάτια σκοτεινά και χαμηλοτάβανα, μυρωδιές σκουπιδιών από τον ακάλυπτο κι έναν εκνευριστικό θόρυβο από φρένα, κάθε που το λεωφορείο τής γραμμής σταματούσε στη στάση τού κεντρικού δρόμου. Τα παράθυρα μικρά και σιδερόφρακτα και μια μόνιμη, πνιγερή σκόνη, από τα κομπρεσέρ του δρόμου, που γκρέμιζαν με μίσος απομεινάρια μιας εφησυχασμένης δεκαετίας – μονοκατοικίες, αυλές, ακάλυπτοι, χωματόδρομοι και παρκάκια, χάθηκαν με θόρυβο κάτω από τα χειροκροτήματα αφηνιασμένων μικροαστών, που ανυπομονούσαν να μοιραστούν τη μυρωδιά τής αντιπαροχής. Οι αυλές που δεν προλάβαμε να χαρούμε έγιναν μάντρες με οικοδομικά υλικά και σκουπίδια και οι κήποι που δεν γευτήκαμε αντιπροσωπείες αυτοκινήτων…”

(Μάνος Τασάκος, “Ο μέτριος βίος τού Αλέξανδρου Βαλέτα”, εκδόσεις “24γράμματα”, 2017)

Πρόσφατη Δημοσίευση

Υπάρχει σήμερα ποιοτική πεζογραφία στην Ελλάδα; Με αφορμή το βιβλίο τού Ισίδωρου Ζουργού "Λίγες και μία νύχτες", διαπιστώνουμε μία διαφορετική πραγματικότητα...

Θέλετε να στηρίξετε τις προσπάθειές μας;

Ο Μάνος Τασάκος γεννήθηκε στην Αθήνα. Ασχολείται με την κριτική λογοτεχνίας, την ποίηση και την συγγραφή. Το 2017 κυκλοφόρησε από τα "24 γράμματα" το μυθιστόρημά του "Ο μέτριος βίος τού Αλέξανδρου Βαλέτα".